Masjid Niujie Beijing

Niu bermaksud Lembu atau Lembu, Jie bermaksud jalan dalam bahasa Cina. Niujie secara harfiah bermaksud Jalan Lembu. Niujie, atau Jalan Lembu adalah pusat rohani 13,000 Muslim Hui berbahasa Cina yang tinggal di Beijing dan ia adalah kawasan terbesar yang didiami oleh umat Islam di Beijing.

Masjid Beijing Niujie mula-mula dibina dalam 996 semasa Dinasti Liao, sebuah dinasti yang ditubuhkan oleh orang Khitan yang merupakan orang nomad para-Mongolia bersejarah dari Timur Laut China. Ia pada asalnya direka oleh Nasruddin, anak kepada seorang Imam Arab yang datang ke China untuk mengajar agama Islam semasa Dinasti Liao. Untuk menarik lebih ramai warga China memeluk Islam, Masjid Niujie direka supaya kelihatan seperti kuil Cina dari luar, dengan pengecualian bahawa ia memaparkan kaligrafi Arab di bahagian dalam.

Masjid Niujie dimusnahkan oleh tentera Mongol pada 1215 apabila mereka menakluk Beijing. Masjid itu dibina semula pada 1442 pada Dinasti Ming dan diperluaskan dengan ketara pada 1696 semasa Dinasti Qing. Selepas penubuhan Republik Rakyat China pada 1949, masjid itu menjalani tiga pengubahsuaian, masing-masing pada 1955, 1979 and 1996. Pengubahsuaian terbaru berlaku pada 2002 dengan jumlah pelaburan melebihi 10 juta Yuan China.

Meliputi kawasan seluas kira-kira 10,000 meter persegi, Masjid Niujie terdiri daripada kumpulan bangunan yang mengikuti norma seni bina Cina tradisional. Menara Cina tradisional di pintu masuk berfungsi sebagai menara azan. Dewan solat seluas 600 meter persegi, dan boleh memuatkan lebih daripada 1,000 penyembah. Kemudahan lain termasuk Pavilion Prasasti, Pavilion Berkembar, makam orang bijak Arab, dan pembakar kemenyan yang berasal dari dinasti Ming. Masjid Niujie ialah masjid terbesar dan tertua di Beijing.